Tynk elewacyjny pod względem wizualnym sprawia wrażenie najłatwiejszego w położeniu materiału elewacyjnego. Nie do koca jest to prawdą, tylko bowiem odpowiednia metoda pozwala na idealne pokrycie ścian, nie powodując zacieków, zgrubień bądź nieefektywnych rys. Znaczenie ma także faktura tynku elewacyjnego. Tynk bowiem można położyć całkiem gładki, co nie do końca jest zalecane, ze względu na pojawianie się rys. Najczęściej więc kładzionym tynkiem pod względem faktury, jest tak zwany chropowaty baranek, albo rowkowy kornik. Odznacza się on lepszym wyglądem, zbiera mniej brudu, który nawet po kilku latach jest mniej widoczny niż na całkiem gładkich powierzchniach. Kolor również ma duże znaczenie dla elewacji tynkowych. Nie tylko dlatego, że należy go odpowiednio dobrać, by pasował do całości budynku czy nawet samej okolicy, co często zalecane jest przez gminę, bądź konserwatora zabytków, ale także dlatego, że kolor ma ogromne znaczenie dla samej jego żywotności i trwałości tynku. Najczęściej wybieranymi kolorami tynków elewacyjnych są jasne pastele, nic w tym dziwnego, im bowiem barwa tynku jest jaśniejsza, tym dłuższa jej żywotność. Jeśli więc zdecydujemy się na ciemny kolor bordo, czerwieni, brązu bądź inny, musimy być świadomi, że szybciej będzie on tracił swoją intensywność i proces utraty koloru będzie również zdecydowanie szybszy. Ciemniejszy kolor również szybciej się nagrzewa, a tym samym osiąga znacznie wyższe temperatury, niż w przypadku elewacji w jaśniejszych odcieniach. Nagrzewanie z kolei nie tylko powoduje płowienie koloru, a więc częściej trzeba go odnawiać, ale też sprawia, że powstają trudne w usuwaniu rysy termiczne. Dlatego, nawet jeśli podoba nam się bardziej gładki i ciemny tynk, należy wziąć pod uwagę, jego mocno niekorzystne cechy w samym użytkowaniu na przyszłość.